ลองจินตนาการดูครับ คุณกำลังลอยอยู่เหนือโลก มองลงมาเห็นแผ่นดินไทยทอดยาวลงไปทางใต้เหมือนแหลมที่ยื่นออกไปกอดทะเลสองฝั่ง อ่าวไทยกับอันดามัน แล้วคุณก็ค่อยๆ ซูมลงมา แสงแดดกระทบผิวน้ำเป็นประกาย เกาะเล็กเกาะน้อยกระจายตัวเหมือนดาวดวงเล็กๆ และตรงนั้นแหละ “ภาคใต้” ที่ไม่ได้เป็นแค่ปลายทาง แต่เป็นความรู้สึกบางอย่างที่ต้องไปสัมผัสเอง เริ่มจากฝั่งอันดามัน ระนองมีไออุ่นของน้ำแร่กลางสายฝน พังงามีภูเขาหินปูนเหมือนฉากในโลกแฟนตาซี ภูเก็ตเต็มไปด้วยจังหวะชีวิตที่ไม่เคยหลับ กระบี่คือภาพทะเลสีมรกตที่สวยเหมือนฝัน และตรังคือความสงบที่ซ่อนอยู่ในถ้ำและผืนน้ำลึก แล้วค่อยไหลลงมา สตูลน้ำใสเหมือนเปิดประตูไปอีกโลกหนึ่ง สงขลามีทั้งเมืองเก่าและลมหายใจของทะเล ส่วนปัตตานี ยะลา นราธิวาส คือพื้นที่ที่เต็มไปด้วยวัฒนธรรม เรื่องราว และความงดงามที่หลายคนยังไม่เคยได้เห็นจริงๆ ข้ามมาฝั่งอ่าวไทย ชุมพรคือประตูที่เรียบง่ายสู่ทะเลใต้ สุราษฎร์ธานีมีเกาะที่เหมือนสวรรค์กลางทะเล นครศรีธรรมราชเต็มไปด้วยเรื่องเล่าและศรัทธาที่ฝังลึก พัทลุงมีทะเลน้อยยามเช้าที่เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง และทุกจังหวัดมีจังหวะเฉพาะของมัน การเดินทางในภาคใต้ ไม่ใช่แค่การไปให้ครบ 14 จังหวัด แต่มันคือการค่อยๆ ปล่อยตัวเองให้จังหวะของคลื่น เสียงลม กลิ่นอาหาร และรอยยิ้มของผู้คน เปลี่ยนเราไปทีละนิด บางที่สวยจนอยากหยุดเวลา บางที่ธรรมดาจนรู้สึกจริง และบางที่ทำให้เราอยากกลับไปอีกครั้ง ทั้งที่ยังไม่ทันได้จากมา ถ้ามองจากอวกาศ ภาคใต้อาจเป็นแค่แผ่นดินเล็กๆ แต่ถ้าได้ลงไปยืนจริงๆ คุณจะรู้ว่ามันกว้างใหญ่กว่าที่คิด ไม่ใช่ในแผนที่ แต่ในความรู้สึกของคนเดินทาง แอดมินมีโอกาสเดินทางต้องขอเช็คอินให้ครบแน่นอนครับ ใครมีที่แนะนำดีๆเม้นนบอกกันได้เลยครับ หมายเหตุ: ภาพพื้นหลังใช้ประกอบเพื่อความสวยงาม